WEBSHOP OPEN 24/7 | Contacteer onze adviseurs via WhatsApp (+32 479 05 65 99) voor LIVE CHAT van maandag t/m zaterdag tussen 9u30 en 18u00.

 

Voor SCHOENADVIES werken we uitsluitend OP AFSPRAAK. Boek op voorhand jouw persoonlijke afspraak voor 30 minuten één-op-één advies. Lees hier meer.

09 APRIL 2021   l   RUNNERS' LAB

40 jaar Runners' lab | De anciens binnen #teamrunnerslab laten zich horen

#teamrunnerslab telt ondertussen al zo’n 60 leden. We laten jullie in één klap kennismaken met zes van hen, onze anciens. Dit zestal roept zichzelf ondertussen al uit tot een deel van het meubilair, maar versleten of uitgeblust zijn ze nog lang niet.

Titel van ancien bij #teamrunnerslab

Wie de titel van ‘ancien’ wil verdienen, moet al behoorlijk wat dienstjaren op de teller hebben. In Zwijndrecht wisten Jurgen Van Heukelom, Nick Brunet en Karine Van Hecke deze al te verzilveren. Ook in Gent draaien Dirk Van Tichelt, Reini Vergucht en Ine Matthijs al lang genoeg mee om hier recht op te hebben. Alle zes kennen ze de winkel door en door. Hoe het voor hen begon en over de jaren heen evolueerde lees je hier.

Dirk: “Ik ben in 1994 in het kleine winkeltje in Beveren begonnen. Ik was afgestudeerd als kinesist en kwam ook al jaren als klant in de winkel. Toen ik hoorde dat ze iemand nodig hadden, ben ik direct gaan solliciteren. In 2005 is de kleine winkel in Gent er gekomen en heb ik eerst de twee winkels afgewisseld alvorens ik fulltime aan de slag ging in Gent. Door de uitbreiding van die tweede winkel kwam Reini er al snel bij.”

Reini: “Samen vormden we ‘The A-Team' zoals Eddy ons nu nog altijd noemt. Ik ben er in 2006 bijgekomen. Ik zag een vacature verschijnen die perfect in lijn lag met mijn studies podologie, dus ik moest niet twijfelen. Dirk en later Ine, die net als mij hier begon omdat het perfect aansloot bij haar studies, zijn de enigen onder de collega’s in Gent die de kleine winkel in de Dampoort nog geweten hebben.”

Nick: “Lopen is altijd een passie geweest en vroeger kwam ik als klant ook al helemaal uit Oostende naar Beveren. Runners’ lab is nu eenmaal een begrip in de atletiek. Ik hoorde van een vriend dat ze bij Runners’ lab nog een student konden gebruiken dus heb ik Koen gebeld. Ik kende hem van op wedstrijd. Hij kende mijn achtergrond en wist dus dat ik al een opleiding LO had afgerond, waardoor ik vrijwel direct mocht beginnen. Het begon voor mij als een studentenjob, want ik heb het eerst gecombineerd met mijn lerarenopleiding, maar ik ben uiteindelijk nooit weggegaan.”

Karine: “Ik ben er als laatste van de zes bijgekomen. Ik heb eerst jaren een job als kinesist gecombineerd met het onderwijs. Dat lesgeven liep wat op zijn einde en net op dat moment zag ik een vacature bij Runners’ lab passeren. Ik zag mogelijkheden om van mijn hobby en mijn passie mijn beroep te maken, dus zo’n kans kon ik niet laten schieten. Mijn collega’s op school verklaarden mij zot want ik ben begin juli aan mijn nieuwe job begonnen en gaf dus twee maanden vakantie op. Dat had ik ervoor over. Ik heb nog geen moment spijt gehad van deze beslissing.”

Verhuis naar een ruimer pand

Zowel de collega’s in Beveren als die in Gent maakten een verhuis mee. De winkel in Beveren werd verhuisd naar Zwijndrecht en Gent Dampoort werd ingewisseld voor de Ghelamco Arena. De evolutie van de winkel in Beveren kwam al meermaals aan bod in onze artikels, maar ook het eerste winkeltje in Gent roept herinneringen op.

Ine: “De eerste winkel was ontzettend klein. We hadden maar één loopstrook en in onze keuken kon met moeite één tafel binnen. Het was er ook altijd koud, dat herinner ik mij nog want we moesten continu op de chauffage gaan zitten om op te warmen. Voor de klanten was dat natuurlijk aangenaam, want zij hadden het sowieso warm van het heen-en-weer lopen. Na enkele jaren werd de winkel uitgebreid waardoor er een tweede loopstrook bij kon. Het was een soort holle loopstrook dus elke keer dat je daarop liep was dat ‘bam, bam, bam’. Dat geluid galmde door de hele winkel. Het was al veel vlotter werken met die extra loopstrook dus dat geluid namen we er graag bij, al keken we met z’n allen uit naar een verhuis. Helemaal in het begin hadden we bovendien nog een loopband om de schoenen even op te testen, maar die werd al snel weggehaald.”

Reini: “De loopstrook was geen rechte lijn, maar verdween in een hoekje. Vanachter je computer kon je de klanten niet altijd meer zien lopen, dus dan was het wachten tot ze terugkwamen. Onze werking was niet meteen hedendaags, zeker niet ons kassasysteem. Bestellingen klaarzetten gebeurde lange tijd nog met pen en papier. In het begin stonden er vaak meer schoenen uit de rekken dan erin, puur omdat er geen plaats meer was. Ze stonden soms zelfs naast ons in de keuken. Het was echt nodig dat we verhuisden. We hadden vroeger ook gewoon alles: indoorschoenen, voetbalschoenen, wandelschoenen in alle soorten maten en gewichten, zelfs sandalen waar steunzolen in konden. Nu denk je ‘schoenmaker blijf bij je leest’, maar toen... Ik ben blij dat we de richting van de loop- en wandelschoenen zijn uitgegaan, want dat is toch waarmee het verhaal gestart is.”

Dirk: “In het begin was er trouwens nog geen sprake van het één-op-één advies zoals we dat nu kennen. Vroeger konden we bij manier van spreken tien klanten tegelijk helpen. Als de ene zijn schoenen aanbond, gingen we even naar de andere enzovoort. Onze huidige werkwijze is veel plezanter, want je kan de klant nu veel meer aandacht geven. Het was toen ook allemaal iets losser. Soms kwam Jempi bijvoorbeeld na zijn looptraining met vuile kleren, zijn kort loopshortje en zijn schoenen vol slijk binnen en ging hij in die kleren weer aan het werk. Dat zal nu niet meer gebeuren. Er was toen ook meer tijd om af en toe wat deugenieterij uit te halen. Ik ben nog niet vergeten dat ik ooit eens bijna mijn C4 gekregen heb omdat ik Lut een schoendoos onder haar neus schoof met een dikke spin in. Ze zette het op zijn lopen van de schrik.”

Schoenadvies werd breder getrokken

Naast de uitbreiding in de winkel waren er nog zaken die mee-evolueerden met de tijd. Zo zijn de producten en het adviesgesprek nog moeilijk te vergelijken met hoe het ooit was.

Jurgen: “Het werk dat we doen is doorheen de jaren eigenlijk nog niet zo gek veel veranderd. Het digitale is er wel meer ingeslopen. Vroeger zouden we de schoenmaat opgemeten hebben met een lintmeter. Dat laten we nu allemaal aan apparatuur over. Het cliënteel is over de jaren heen wel veel veranderd. Tegenover vroeger is het aantal recreatieve lopers toegenomen. Op zich benader je iedereen op dezelfde manier, maar je advies is gewoon helemaal anders. Nog een groot verschil met toen is het verruimen van onze focus, want nu zijn er meer randaccessoires en is er gewoonweg ook meer kennis in huis. Als er vroeger iemand een blessure had, dan gaf je een goede schoen mee en dat was het. Nu ga je daar dieper op in omdat je weet dat een schoen alleen niet altijd het probleem zal kunnen oplossen. Je kijkt naar het groter plaatje. Als er iemand een marathon wil lopen, dan zal het niet alleen over de schoen gaan maar ook bijvoorbeeld over de juiste sokken en voeding. ‘Eten? Moet ik eten?’, zou je vroeger als reactie gekregen hebben terwijl dat nu doodnormaal is.”

Karine: “Het publiek is inderdaad veranderd, maar dat maakt het juist boeiend. Bij een beginnende loper kan je je hart al eens ophalen door over je eigen ervaringen te vertellen en tips & tricks te delen. De keer daarop heb je iemand die al vijftien marathons heeft gelopen en dan neemt hij je weer mee in zijn ervaringen. Dat is boeiend. De producten zijn ook veel veranderd. Als je alleen al naar de schoenen kijkt, merk je een hele evolutie. Vroeger liepen we met tanks, echt van die stijve, harde schoenen die je niet kapot kreeg. Daar liepen wij 7.000 km mee en dan zag je er nog niets aan. Het comfort is daarentegen nu wel honderd keer beter en het aanbod in kleuren is belangrijker geworden.”

Nick: “Ik durf te zeggen dat onze job er over de jaren heen moeilijker op is geworden. Vroeger had de klant blindelings vertrouwen in ons. We konden bij wijze van spreken eender wat zeggen en dat werd nooit in twijfel getrokken, want wij waren de experten. Nu is onze kennis alleen maar toegenomen, maar toch is het moeilijker om de klant te overtuigen. Het uiterlijk van schoenen is ook zeker meer een dingetje. Vroeger kon je de klant buitensturen met de lelijkste schoen en hij was gelukkig, want dat was voor hem de beste schoen. Nu is dat niet altijd nog het geval en dat is hun volste recht. Als het uiterlijk hun niet aanstaat, dan gaan we samen met de klant op zoek naar een compromis.”

De klant en zijn verhaal

Ondanks hun lange loopbaan vinden ze alle zes nog elke dag uitdagingen. De sleur is er nog zeker niet ingeslopen. Ondanks dat ze in verschillende filialen werken, ze van een verschillend bouwjaar zijn en ze verschillende karakters hebben, waren ze het over één ding unaniem eens: de klant en zijn verhaal maken het nog elke dag uitdagend en boeiend.

Ine: “Elke klant is anders. Elke klant heeft zijn eigen verhaal, dus dat maakt je advies weer helemaal anders en zorgt voor uitdaging. Het is ook gewoonweg boeiend om naar hun verhaal te luisteren. Ik heb het gevoel dat ik door mijn empathie soms redelijk veel uit hen krijg. Soms hebben klanten het over het feit dat ze net beginnen lopen zijn omdat er een ziekte bij hen geconstateerd is. Dat zijn verhalen die je raken, al probeer ik dan wel het positieve naar boven te brengen. Af en toe krijg ik eens de vraag wat ik gestudeerd heb. Als ik dan zeg dat ik podoloog ben, dan reageren ze vaak met: ‘Ah, ik voelde al dat je geen verkoper bent.’ Ik voel mij ook helemaal geen verkoper. Ik wil mensen goed advies geven zodat ze geholpen zijn.”

Jurgen: “Het leukste aan hier werken is het klantencontact. Ik ben iemand die van dat technische en van die analyses houdt, maar er is niets leuker dan mensen helpen. Het is voor het contact dat je het doet. Ieder individu is anders, dus wat voor de ene goed is, is niet per sé ook goed voor de andere. Materialen en modellen veranderen ook over de jaren. Ook daar bots je soms op uitdagingen en dat maakt dat je na zoveel jaren in dienst nog altijd dingen hebt om bij te leren. Het glas is altijd halfvol of halfleeg, maar het is altijd vulbaar. Als winkelverantwoordelijke in Zwijndrecht kan ik ook de collega’s ondersteunen en er mee voor zorgen dat alles goed draait in de winkel. Dat is een beetje het restantje leerkracht dat in mij zit, maar ik geniet er echt wel van als alles vlot loopt.”

Opboksen tegen de jeugd

Sommigen van deze anciens zouden probleemloos de mama of papa kunnen zijn van heel wat van hun collega’s. Toch lijkt leeftijd geen obstakel te zijn. Elk team heeft bovendien baat bij een ervaren rots.

Dirk: “Ik ben nu 51 jaar, maar mijn leeftijd is zeker nog geen probleem. Je bent zo oud als dat je jezelf voelt. Op geestelijk vlak kan ik zeker nog mee met de jeugd. Op het sportieve is dat iets moeilijker. Ik heb altijd gelopen en fiets nog elke dag naar het werk, maar ik voel dat ik te oud ben geworden om nog alles te geven. Een avondje Gentse Feesten met het team zal stilaan ook wel iets moeilijker worden moet ik bekennen.”

Karine: “De werksfeer is echt super bij ons. Ik heb er helemaal geen moeite mee om met zoveel jonge mensen te werken. Ik voel mij 100% aanvaard in dit team. Als we samen moeten lopen is het iets moeilijker natuurlijk. In een vorig leven heb ik nog op behoorlijk niveau gelopen. Bij de masters heb ik zelfs even het Belgisch record op de 3000m Steeple achter mijn naam gehad. Het lopen zelf is nu wel voorbij, maar de passie blijft. Mijn knieën laten het niet meer toe, dus ben ik beginnen wandelen. Ik zal altijd blijven sporten en bewegen. Als het niet meer gaat op de manier die ik gewend ben, dan moet het op een andere manier maar niets doen is geen optie.”

Reini: “Die jonge groep houdt ons jong en zij zorgen ervoor dat wij ook altijd mee blijven met alles wat met smartphones en computers te maken heeft. Soms vraag ik mij af of ik over twintig jaar nog wel ga matchen met het concept. Daar heb ik voorlopig nog geen antwoord op. Ik doe het alleszins nog altijd heel graag.”

Jurgen: “Soms beschrijven klanten mij wel eens als ‘die iets oudere man.’ Zo’n dingen moedigen mij dan aan om af en toe nog eens iets zot(ter) te doen. Zo heb ik in december, zonder al te veel training, nog eens 50 kilometer gelopen. Dat gaat allemaal natuurlijk, maar achteraf bekoop je zoiets. Het is iets wat ik anderen niet meteen zou aanraden, maar ik kan het niet laten om mijzelf af en toe eens te testen.”

Teamgeest aanwakkeren

De laatste jaren maakte Runners’ lab een grote groei mee waardoor het team flink aangedikt werd. Teambuildings konden helaas even niet plaatsvinden, maar toch kijkt iedereen al reikhalzend uit naar de volgende editie, zodat we elkaar weer beter kunnen leren kennen en weer als één team naar buiten kunnen treden.

Reini: “Dirk, Ine en ik delen ondertussen al lief en leed. Door de groei van de laatste jaren mis ik dat familiale karakter van Runners’ lab af en toe wel. Niet dat het vroeger per sé beter of slechter was, maar wel anders. Gewoon Lut en Jempi eens tegenkomen en kunnen vragen hoe het met hen gaat, dat zou ik graag weer meer kunnen doen.”

Ine: “Toen we nog klein waren kende je iedereen, maar dat is helaas niet meer. De teambuildings zijn een leuke manier om iedereen beter te leren kennen en om samen naar iets toe te werken. Ik durf ze zelfs legendarisch te noemen. Ze zorgen er mee voor dat de sfeer en de dynamiek in elke winkel top is. Er wordt ook altijd rekening gehouden met iedereen, ondanks dat we met een supergroot niveauverschil zitten. Ze worden ook altijd zotter en zotter, dus hopelijk mag het snel weer.

Nick: “De combinatie van de teamsfeer en met het lopen bezig zijn maakt het werken hier zo geweldig. Lopen blijft het centrale gegeven, ook al is het een individuele sport. De dingen die wij als team samendoen zijn soms echt absurd. Enkele jaren geleden hebben we een 111 Miles Relay gehouden. Op zaterdag waren we eerst met z’n allen een hele dag aan het knallen op het werk. Toen de werkdag erop zat, hebben we gezamenlijk iets gegeten om vervolgens om 22u in verschillende groepjes al lopend naar Durbuy te vertrekken. Rond de middag kwam het eerste team aan. Dat zijn zaken die je binden. Elke teambuilding is echt al legendarisch geweest. Het toont hoe competitief we allemaal zijn. We hebben allemaal diezelfde mindset van vooruit willen en ons maximaal inspannen. Dat zie je volgens mij ook terug op de werkvloer, waar iedereen als een hecht team samenwerkt in functie van de klant.”

Tags: since1980, 40jaar


the latest news

WEBSHOP

Adidas Boston 10 | Dé nieuwste trainingsschoen met wedstrijdallures

De adidas Adizero Boston van weleer is niet meer. De tiende versie van dit vermaarde model kan rekenen op de revolutionaire technieken uit wedstrijdexemplaren waardoor de weg naar nieuwe records open ligt.

Tags: Adizero Boston 10, Runners' lab Athletics Team, adidas running, Team Runners' lab, adidas

WEBSHOP

Op de loop | Het verhaal van Bashir Abdi

‘Op de loop’ is het verhaal van Bashir Abdi. De beste marathonloper van ons land vertelt over zijn hobbelige weg van Somalië tot Gent. In deze biografie wil hij ons vooral laten kennismaken met de persoon die schuilgaat achter de atleet.

Tags: Op de loop, Bashir Abdi

WEBSHOP

Saucony Endorphin-collectie | Tweede editie completer dan ooit

De Saucony Endorphin-collectie kan haast niet completer zijn. Met een razendsnelle en vernieuwde wedstrijdschoen, temposchoen, comfortabele trainingsschoen én binnenkort ook een trailschoen hebben ze een exemplaar klaarstaan voor al je loopjes.

Tags: Carbonschoen, Endorphine-collectie, Saucony


Maak een afspraak

DE GROOTSTE LOOPSPECIAALZAAK VAN BELGIË